Ik hoef niet te weten

"Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet.
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft oog in oog te staan met de verlangens van je hart.

Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft voor gek te staan omwille van de Liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat Leven heet.

Het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beïnvloeden.
Waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn.

Wat ik wil weten is of jij pijn, die van mij of van jezelf, kunt laten zijn zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe . Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in total extase van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn.
Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten remmen door herinnering aan beperking vanuit je menselijk bestaan.

Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet . Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf.
Of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel.
Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten.

Kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen ... "YES".

Ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt.
Wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst op te staan en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen.
Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent .
Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

Het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd.
Voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen.
Of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf wanneer het stil wordt, in eenzaamheid ".

Oriah Mountain Dreamer - Indiaanse Oudste.

Playing outside

Just read the book "Encounters with God" . Naele Donald Walsh takes us in this book  into the experiences of people who have had encounters with God. A book that really made an impact on me a few times . Signs of the other side are so often given to us , sings that we are loved. We are just so very often not aware or to full of  doubt that about  what has happened to us. By reading the book it  became clear to me that  a few times I'm to have little wonders or moments of grace  as Neale calls them , in my live.

As a little girl of four years old ,a grandnephew , my brother and I where playing outside.I can remember that  we had a lot of  fun and all three of us tried to be the first in the house .We lived next to my grandmother and we came through her side rushing  forward to the front door. Much to my delight, I was first ...  would they  have let me win? My legs were going as hard as they could, laughing out loud and I stuck my arms out to the front door to open it. The door consisted of two glass sections above and below. In my experience the door was  open ... but he wasn't. Because I pussed really hard against the glass of the front door and I fell straight through it ... Remember that I felt no pain and shocked my mommy came running towards me . Had a big cut across the length of my arm, from the beginning of my wrist, about 10 to 15 inches. Mom in  panic and dad remembered that our car was in the garage. My brother and I were stuck in the middle of it all. Proudly I showed my wound and  my brother fished a few shards of glass out of my arm  (for a  very long time , after this , he wasen't able to see blood ). Dad had called the neighbors and the neighbor brought my father and me to the hospital, my arm wrapped in a towel or something. Strangely enough I felt no pain until I was in the hospital and  was lying on the treatment table. Dad could not come in, and that was a bit scary. Got a green robe over my arm and the doctor came with the syringe to numb the wound . I received six injections into the wound. In my opinion, the idea of four-year-old Patricia, was the  needle sooo big that it disappeared  into my wrist and hand ... That was very painful . The nurse said I didn't have to make such a fuss about it and had to stop crying ... Even now, when I think back, I still can get outraged when I think of it  . I remember her as a very unpleasant woman, who snarled and looked very mean, I can't remember the doctor any more. After the anaesthetics gained affect the wound was stitched and the arm done in a bandage and a sling . Little Patricia, very proud, such a beautiful bandage  around her arm and such a beautiful sling. Dad had heard a child crying, but did not know whether it was me of where they had taken me . I believed it wasn't me , it had to be a other child ... Back  home, mom was relieved that everything was fine and she looked at my arm. I asked her if I could show my arm to my neighbor? She said it was fine .So i went and said proudly : "Look" The neighbor had seen me fall through the window and according to her it was a miracle that it didn't hit any arteries . I was unaware of what had could have happened .I was just proud of my arm 

Probably there was an angel on my side who kept me safe . Now I'm older,  I know , I was very lucky.  
Was this a moment of grace ... Maybe and maybe not, it does not matter. It is in my memories a beautiful day. All of a sudden ,i became the centre of attention , why everybody made such a fuss about it??I've Really felt no pain, only the injection of anaesthesia, I will remember my whole life,  just like  that nurse  ...